PULA 2018 pic02
KULTURA · film/TV

Ima života i posle vazda problematičnih Thompsonovih urlika i to je pokazao ovogodišnji Pulski festival koji je pružio priliku ambicioznijim filmofilima da za samo nekoliko dana formiraju kritičarski stav o novom hrvatskom filmu. Evo jednog od pogleda na domete udarnih filmova prikazanih u sklopu nacionalne selekcije u Puli ovog leta.

  • Mali – režija: Antonio Nuić

Po oceni stručnog žirija, najbolji film ovogodišnje Pule je ostvarenje Mali reditelja Antonia Nuića. Jedan od najveštijih hrvatskih filmskih reditelja današnjice, reditelj filmova Sve džaba, Kenjac, Život je truba, ako ćemo iskreno i pošteno, prilično je podbacio u slučaju ovog svežeg pulskog laureata. Nuić ovde prati junake svog filma Seks, piće i krvoproliće nekih petnaestak godina kasnije, što je poslužilo i kao povod za sumanuto ishitrena i neprecizna medijska poređenja sa Bojlovim Trainspotting-om. U narativnom smislu Nuić se u Malom poigrava dramaturškim fokusom radnje, koji se u jednom trenutku bezmalo u potpunosti gubi, tako da u samo 90 minuta trajanja ima podosta praznog hoda i ubijanja vremena. Iako se mirne duše može pohvaliti gluma i priznati da je Mali film više klase zbog izražaja i vizuelnog ugođaja, ovaj film ipak jeste najslabija karika u Nuićevom dosadašnjem rediteljskom nizu.

  • Comic Sans – režija: Nevio Marasović

Publika se, glasajući, sasvim ispravno odlučila za Marasovićev Comic Sans, kome je stručni žiri dodelio puno značajnih nagrada – za najbolju režiju, najbolju mušku ulogu, najbolju žensku sporednu, najbolju montažu… Comic Sans, vidno bolji od Marasovićevog prethodnog rediteljskog rada, u izvesnoj meri izvikanog Gorana, predstavlja apsolut odličnog i posve zaokruženog ostvarenja, za kakvim često čezne i srpski film. U pitanju je uspela varijacija na begbedeovske teme, motive i postavke, znalački ukorenjena u hrvatski kontekst i kolorit, a sve to u još jednoj priči o stvarnim užasima prokrastinacije kojoj se kraj ni ne nazire. Comic Sans je zaista vešt spoj autorski zrelog i artikulisanog ostvarenja i filma koji sa lakoćom i nonšalantnom elegancijom za samo par minuta uspeva da uspešno komunicira sa publikom.

  • Duboki rezovi – režija: Dubravka Turić, Filip Mojzeš, Filip Peruzović

Duboki rezovi u svojoj srži nosi naizgled nepremostivi problem kada su filmski omnibusi u pitanju, a to je neujednačenost celine, koju prati i suštinsko odsustvo istinske kohezije među njenim delovima. Kreće se od izvanrednih Trešanja, prvog segmenta u režiji Dubravke Turić, nastalog po prozi Olje Savičević Ivančević, nakon koje sledi zanimljiv ali nedorečen i nezaokružen segment Smrt Bjela kost Filipa Mojzeša, da bi se okončalo sa previše razmahanim i nadasve neubedljivim delom Predmeti koji tonu u režiji Filipa Peruzovića, gde reditelj nije uspeo da iskoristi dobar dramski i motivski okvir priče. Imajući u vidu da nakon briljantnih Trešanja omnibus gubi na snazi, pa i smislu, ostaje pitanje šta je, osim festivalske eksploatacije, bio producentski naum sa ovako upitnom celinom. Ipak, segment Trešnje u svojih gotovo pola sata trajanja vredi više no dobar deo regionalnih celovečernjih radova.

  • Egzorcizam – režija: Dalibor Matanić

Na kraju, izmiče cilj koji je sebi zacrtao prekaljeni Dalibor Matanić sa Egzorcizmom. U pitanju je mnogofalični, žanrovski neprofilisan i neartikulisan horor, koji ne uspeva da izvuče bazičnu potentnost tako jednostavne postavke. Njegova priča se na kraju ispostavlja kao puka varijacija na dobro poznate teme, sijaset puta daleko nadahnutije i veštije sprovedene u delo. A sve to dolazi neposredni nakon odličnog Zvizdana, u kome je Matanić pokazao autorsku klasu i zadivljujuću zrelost.

GODZILLA2_INTRO Prvi trejler za film „Godzilla: King of Monsters“ bold-type-1 Zašto je „The Bold Type“ nova najbolja serija o ženskom prijateljstvu aquaman-trailer-breakdown-analysis Džejson Momoa je „Akvamen“ u trejleru za novi superherojski film 749784 Prvi trejler za novi film u produkciji Džej Džej Abramsa · · ·