maxresdefault_1
KULTURA · pozorište

Pisati o srpskom pozorištu u poslednjih deset godina bio je, istovremeno, lak i težak zadatak. Lak pošto je produkcija na zavidnom nivou po broju predstava i ima o čemu da se piše svakog meseca. Težak zato što srpske predstave veoma često prati prevaziđeni, realistički tok, te se ponavljaju slične postavke iz sezone u sezonu, što nas udaljuje od kurentnih svetskih teatarskih tokova.

Ali da ne ispade kako je sve loše – bilo je pregršt predstava koje bi se mogle izdvojiti u prethodnih deset godina, predstava koje su problematizovale društvene i političke okolnosti sadašnjeg ili prošlog vremena, predstava koje su stilski, rediteljski, dramaturški i žanrovski pomerile granice i predstava koje ćemo pamtiti po izuzetnom odnosu s publikom.

U prvom redu to je novo čitanje klasika postavljeno u Jugoslovenskom dramskom pozorištu – Sumnjivo lice Branislava Nušića u režiji Jagoša Markovića i Dnevnika o Čarnojeviću Miloša Crnjanskog u režiji Miloša Lolića. Obe predstave, na različite načine, različitim rediteljskim postupcima i u različitom žanru, preoblikuju klasiku dajući joj nova, metačitanja. Kad smo kod klasike, tu se izdvaja, po gotovo ingenioznom rediteljskom postupku, Čehovljev Galeb u režiji Tonija Janežiča na sceni Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu, šestočasovna studija personalne promašenosti i izgubljenog života.

Politički teatar je obeležio Oliver Frljić i njegov autorski projekat Kukavičluk Narodnog pozorišta iz Subotice, prvo i najupečatljivije suočavanje s ratnom prošlošću. Društveno-socijalnu borbu u srpskoj zbilji sjajno je prikazao, takođe, autorski projekat o najvažnijoj pobedi građanskog udruživanja u žanru postdramskog i dokumentarnog pozorišta Borisa Liješevića Peti park u produkciji Belefa i Bitef Teatra.

Žanrovski, Atelje 212 se vratio svom zlatnom dobu iz 70-ih i 80-ih godina komadom Aleksandra Radivojevića Strujosek u režiji Aleksandra Švabića. Satirični odraz srpske društvene realnosti bio je dosledan naslednik legendarnih ateljeovskih postavki Dušana Kovačevića, a glumci na nivou bravura Zorana Radmilovića.

Naslova ima još a mesta malo, tako da je ovo samo mali podsetnik na ono što smo gledali, a ostaće upamćeno. A sada u novih deset godina s isčekivanjem uzbudljivih teatarskih avantura.

niciji-sin_foto Beogradsko dramsko pozoriste1 Pozorište u oktobru FOTO- TANJUG_ EXECUTIVE GROUP_ DEJAN KOSTIC Hadži Petar Božović u predstavi „Zaustavite Zemlju, hoću da izađem” gorila_1 52. Bitef – Svet bez ljudi iftr 2018 srp2 Svetski kongres Međunarodne federacije za pozorišna istraživanja ·