Butan - hram posvećen penisu
U VAZDUHU · urban flash

Poslednjih godina mediji sve više pišu o Butanu kao zemlji srećnih ljudi. Dok život modernog čoveka u savremenom globalističkom i visokotehnološkom svetu izgleda kao grozničava a neuspela trka za srećom, u ovoj zemlji na jugu Azije žive zbilja srećni ljudi mirnim i skromnim životima. Ima li sreća veze sa činjenicom da se u Butanu slavi kult penisa?

Kraljevina Butan je smeštena na istočnom obodu Himalaja, graniči se sa Indijom i Kinom, u skorijoj prošlosti je prošla tranziciju od monarhije ka ustavnoj monarhiji i stanovništvo je uglavnom budističko. Zvanična religija u zemlji je tantrički budizam, a Butan je po mnogo čemu jedinstvena i zanimljiva zemlja.

Svi znaju da u njoj još od 1972. postoji ideja o sreći kao čovekovom razvojnom cilju, da se meri bruto nacionalna sreća i da je jedina država na svetu koja ima Ministarstvo sreće i Ustavom zagarantovano pravo na sreću. Na svakom popisu stanovnici odgovaraju i na pitanje da li su srećni, a različita međunarodna istraživanja i upitnici pokazuju da su stanovnici ove zemlje u samom vrhu srećnih nacija. A sreća, iako je apstraktan pojam i kulturološki uslovljena, ima i neke precizne pokazatelje kao što su sigurnost građana, niska stopa kriminala, zdravlje, besplatno školovanje i život u zdravoj životnoj sredini. Država i stanovnici izuzetnu pažnju posvećuju ekologiji i očuvanju biljnih i životinjskih vrsta. Jedina je zemlja koja više potroši ugljen-dioksid nego što ga proizvede. Seča šuma i lov su zabranjeni, podtiče se pošumljavanje, a za ubistvo zaštićenih životinjskih vrsta dobijaju se doživotne zatvorske kazne. Većina stanovnika su vegetarijanci, što je i u skladu s budizmom. Zapravo, tajna njihove sreće u dobroj meri leži u činjenici da ovi ljudi žive u skladu sa prirodom, svojim telesnim i duhovnim potrebama.

Druga velika zanimljivost u Butanu, a verovatno je u vezi sa pričom o sreći, svakako je kult penisa. U okrugu Punakha postoji drevni budistički manastir Chimi Lhakhang koji je podignut 1499. i poznat je kao hram posvećen plodnosti i obožavanju „svetog falusa“. Zidovi su ukrašeni slikama muškog polnog organa, postoje brojne figure falusa u samom hramu koje imaju simboličku ulogu da mesto štite od zlih duhova. Na ulazu u hram postoji drvena tabla u obliku penisa na kojoj je urezana reč welcome, tj. dobrodošlica zapadnim posetiocima. Stanovnici Butana su zadržali verovanje u moć falusa i imaju dugu tradiciju crtanja muškog polnog organa. Crteži se mogu videti i na starijim fasadama kuća, a njihova uloga je u simboličkoj zaštiti od zlih demona. Obožavanjem muškog polnog organa istovremeno se ističe značaj plodnosti, životne sreće, ali i put do prosvetljenja preko seksualnog odnosa.

Osnivač hrama je tibetanski tantrički učitelj Drukpa Kunley, za koga se veruje da je prvi doneo budizam sa Tibeta u Butan, a čiji život je protkan mnogim legendama i ekscentričnim ponašanjem. Bio je poznat i kao „Božanski Ludak“ koji je širio verovanje da se seksom može dostići prosvetljenje. Nije poricao ovozemaljska uživanja, naprotiv, bio je poznat kao veliki ljubitelj vina, žena i poezije, a zvali su ga i „Svetac s pet hiljada žena“. Legenda kaže da je s Tibeta doneo štap u obliku falusa kojim je pobedio demona, a koji se i sada nalazi u manastiru i kojim sveštenici blagosiljaju udarcima po glavi posetioce hrama koji imaju reproduktivne poteškoće i koji u hram dolaze po blagoslov plodnosti.

Zanimljivo je da je zakonom dozvoljeno muškarcima da imaju više žena, ali i ženama da imaju više muževa, što znači da su rodno ravnopravni. Nemaju velika socijalna raslojavanja, nemaju glad, ne istrebljuju floru i faunu zarad gomilanja novca i stvari. Preterana upotreba tehnologije ne izaziva depresiju i otuđenost kao kod savremenog zapadnog čoveka, zagađena sredina i duvanski dim ne utiču loše na zdravlje, zabranjen je uvoz pesticida, tako da jedu zdravu hranu i piju zdravu vodu, nemaju društveno i zakonski obavezujuću monogamiju, samim tim ljubomora i preljuba im ne izazivaju dodatni stres.

Masovni turizam ne postoji jer je zakonom ograničen zbog očuvanja resursa i životne sredine. Postoje rigorozna pravila o broju turista, turističke usluge vrše licencirane agencije, a država se odlučila za varijantu ekskluzivne destinacije. Dnevne takse su od 200 do 300 dolara, uključuju hotel sa četiri zvezdice, hranu, prevoz i ulaznice, što svakako nije jeftino i nije model masovnog turizma, a deo novca od turizma obavezno ide za zdravstvo, školstvo i infrastrukturu. Upotreba plastičnih kesa je zabranjena, kao i prodaja i konzumiranje duvana na javnim mestima, što znači da je prva zemlja u svetu bez duvanskog dima. Svi nose tradicionalnu narodnu nošnju, koju sami proizvode, a na ulicama u velikim gradovima ne postoji nijedan semafor.

traits-of-extroverted-introvert-978x512 Kako da znate da li ste ekstrovertni introvert? couple-1853499_1280 Šta sve može loše uticati na vezu collage Šta crna boja odeće otkriva o osobi koja je uvek nosi? Vrata Ovo su najčešće seksualne fantazije · · ·